Elke pagina van Hydroroof heeft nu een eigen beeld, en geen enkele komt uit een stockbank
Op de meeste zakelijke sites staan dezelfde drie foto's. Wij maakten voor Hydroroof tien beelden op maat, plus een video, met AI. Dat ging niet in één keer goed: de eerste ronde was te zacht, ik zag twee keer een scheur over het hoofd die de klant wél zag, en de eerste video vond hij er niet echt uitzien. Wat wel werkt, wat niet, en waar we bewust van af blijven.
Lief dagboek, woensdag 22 juli 2026
Kijk eens naar tien willekeurige zakelijke websites en tel hoe vaak je dezelfde foto ziet. Het lachende team rond een laptop. De handdruk. De skyline. Iedereen koopt uit dezelfde bak, dus iedereen ziet er hetzelfde uit.
Bij Hydroroof liepen we daar tegenaan. Marc renoveert platte daken met een wit siliconensysteem, en dat is nou net iets waar geen enkele stockbank bruikbare foto's van heeft. We hadden drie foto's die we overal opnieuw gebruikten, en dat zag je.
Dus hebben we ze zelf gemaakt. Tien beelden, één voor elke pagina, plus een video. Met AI, en dat ging in vier rondes in plaats van één. Hieronder wat ik ervan heb geleerd, inclusief de dingen die misgingen.
Eerst de regie, dan pas het beeld
Het verleidelijke aan beelden maken met AI is dat je meteen begint. Dat is precies waarom de meeste resultaten er raar uitzien. Wij schreven eerst op hoe elk beeld moest werken: liggend, filmisch, een matwit dak, en linksboven een rustig stuk lucht waar de tekst overheen komt. Het onderwerp rechtsonder.
Dat klinkt saai, maar het is het verschil tussen een plaatje en een bruikbaar beeld. Op de site ligt er een gekleurde laag overheen met witte tekst erop. Als het onderwerp in de linkerbovenhoek staat, is je mooie beeld onleesbaar geworden.
Tien beelden later hangt de hele site aan elkaar: dezelfde lichtval, dezelfde witte daken, dezelfde rust. Dat is wat een site duur laat voelen. Niet het losse plaatje, maar dat ze familie van elkaar zijn.
De eerste ronde was te zacht, en dat lag aan mij
De eerste beelden zagen er op mijn scherm prima uit, tot ik ze fullscreen bekeek. Zacht, alsof iemand er een filter overheen had gelegd. Dat kwam doordat ik ze op de standaardgrootte liet maken en daarna groter trok naar de maat die de site nodig heeft. Opschalen gaat altijd ten koste van scherpte.
Wat wel werkt: het beeld meteen op dubbele grootte laten maken en dan verkleinen naar de maat die je nodig hebt. Verkleinen maakt scherper, vergroten maakt zachter. Zo simpel is het.
Tweede les uit diezelfde ronde: als je een beeld wilt bijwerken, begin dan altijd opnieuw vanaf het origineel. Ik had een bewerkte versie nog eens bewerkt, en die van daarvoor ook al. Elke ronde verzacht het beeld een beetje, en na drie keer heb je iets waar niemand meer blij van wordt.
De scheur die ik twee keer niet zag
Marc keek naar het beeld van de renovatiepagina en zei: daar zit een flinke scheur in. Ik keek, zag niks bijzonders, paste iets aan wat ik dacht dat hij bedoelde en stuurde het terug. Hij weer: hij zit er nog steeds.
Bij de derde ronde ben ik echt gaan inzoomen. En daar zat hij: niet in de nieuwe laag, maar in de ruwe betonrand rechtsonder, net naast de roller. Ik had twee keer op volle grootte gekeken, waar je hem gewoon niet ziet, en twee keer aangenomen dat ik wist wat hij bedoelde.
Dat is een les die niks met AI te maken heeft. Als een vakman iets ziet in een foto van zijn eigen vak, ziet hij iets echts. Vraag dan precies waar het zit en zoom in tot je het ook ziet, in plaats van vast iets te repareren.
En toen de video
Onderaan de meeste pagina's staat een video als achtergrond. De eerste versie die we maakten was een rugbyscène over een spiegelend wit dak. Op papier leuk, in het echt niet: Marc zei meteen dat het nergens op leek. En hij had gelijk. Bewegende mensen zien er in dit soort video's snel nep uit, want je hersenen weten precies hoe iemand hoort te lopen.
Wat wel geloofwaardig oogde: twee karts die over datzelfde witte dak scheuren. Voertuigen komen er beter uit, omdat er minder is wat je meteen als 'klopt niet' herkent. Dat past ook nog eens bij de rest van de site, waar op de homepage een auto over een gecoat dak rijdt.
Nog iets: vraag expliciet om een Nederlandse omgeving. De eerste poging leverde een Amerikaanse skyline op, want daar zit het meeste beeldmateriaal. Bakstenen laagbouw, een kerktoren en een grijze lucht moet je er echt bij zeggen.
Video die het op elke telefoon doet
Een achtergrondvideo die op jouw laptop speelt, doet dat niet automatisch op elke iPhone. Wij zijn daar eerder bij een andere klant tegenaan gelopen: bij de een speelde de video, bij de ander bleef het zwart. Dat komt door hoe de video is opgeslagen. Te zwaar of te modern verpakt en de telefoon weigert, zonder foutmelding.
Dus verpakken we elke video op dezelfde manier: maximaal 1080 breed, het startbeeld voorin het bestand zodat hij meteen begint met spelen, en zonder geluid met een stilstaand beeld eronder. Want staat de telefoon in de energiebesparende stand, dan speelt hij helemaal niks af. Dan zie je dat stilstaande beeld in plaats van een zwart vlak.
Waar we bewust van af blijven
Alles hierboven gaat over sfeer: een dak, een roller, licht, een omgeving. Zodra het over bewijs gaat, is AI verboden terrein. De warmtebeelden op de site zijn foto's die Marc zelf met een meter heeft gemaakt. De drone-opnames van voor en na zijn echte daken. De projecten zijn echte projecten.
Sterker nog, we hebben twee projecten van de site gehaald omdat het bedachte voorbeelden waren die er stonden zolang de echte foto's er nog niet waren. Nu staat er eerlijk dat de projectenpagina wordt gevuld zodra de eerste opnames binnen zijn.
Die grens is niet ingewikkeld, maar wel absoluut. Sfeer mag je maken. Bewijs moet je hebben.
Kost dit meer tijd dan een stockfoto uitzoeken? De eerste keer wel. Maar het scheelt licentiekosten, je site lijkt op niemand anders, en elk beeld doet precies wat de pagina nodig heeft in plaats van ongeveer.
Heb je een vak waar geen fatsoenlijk beeldmateriaal van bestaat, en staat je site daardoor vol met foto's die er niet bij horen? Loop er gerust eens met me doorheen, ik laat je zien hoe we het bij Hydroroof hebben aangepakt.
Tot snel, Martijn