BAG-integratie in de Quickscan van Adalace: één adres als startpunt voor je hele intake
Je vult je adres in en de computer weet de rest al: bouwjaar, oppervlakte, waar het pand voor gebruikt wordt. Hoe we dat voor Adalace voor elkaar kregen via openbare gegevens van de overheid, en wat zo'n slimme koppeling voor een kleine ondernemer betekent.
Lief dagboek, maandag 18 mei 2026
Vandaag is de nieuwe website van Adalace live gegaan. Met daarop de Quickscan: een vragenlijstje dat zodra je je adres invult al weet wat voor pand je hebt, en je daarna een persoonlijk rapport oplevert. Een lancering om met een goed gevoel op terug te kijken, dus ik schrijf het even op voor het vervliegt.
Adalace adviseert bedrijven over het verduurzamen van panden en het voldoen aan de regels, en wordt gerund door Edwin: een adviseur met hart voor z'n vak en een hekel aan onnodig papierwerk. Toen we aan z'n nieuwe site begonnen, was z'n eerste vraag eigenlijk al de hele opdracht: 'kunnen we dit zo bouwen dat ik alleen nog over de échte adviezen hoef te praten, en niet eerst tien basisvragen hoef te stellen?'.
Op een goeie ochtend, koffie in de hand, viel het kwartje. (Het is altijd de ochtend en altijd de koffie, voor de duidelijkheid.) De oplossing zat namelijk niet bij ons, maar bij de overheid.
Waar wij vanaf het begin geen zin in hadden
We hadden de Quickscan simpel kunnen bouwen zoals de meeste van dit soort tools dat doen: een lange rij vragen waarin de bezoeker zelf het bouwjaar, de oppervlakte, het energielabel en weet ik wat allemaal moet invullen. Maar dat is precies het soort gedoe waar wij allergisch voor zijn. Want dan moet je bezoeker dingen gaan opzoeken die 'ie waarschijnlijk niet uit z'n hoofd weet. De gemeente bellen. Of de papieren akte uit een la opduiken.
Edwin had daar zelf ook geen zin in. Hij wilde van z'n bezoeker gewoon één adres en een paar slimme vragen, en dan een gesprek over de échte uitdagingen. Geen tien-basisvragen-circus vooraf.
De oplossing zat bij de overheid
De BAG. Dat is een openbaar bestand dat het Kadaster en de gemeentes samen bijhouden, met van élk Nederlands adres een paar basisgegevens: het bouwjaar, de oppervlakte, waar het pand voor gebruikt wordt (wonen, kantoor of bedrijf), en de vorm van het gebouw.
Het mooie: het is openbaar, gratis op te vragen en betrouwbaar, want het komt rechtstreeks uit de officiële gemeente-administratie. Geen tussenpartij, geen abonnement, niemand die je vastzet. Gewoon openbare gegevens die wachten tot iemand er iets nuttigs mee doet.
Voor een lijstje waarin een bezoeker iets over z'n pand moet vertellen, is dat goud waard. Want waarom zou je iemand laten typen wat de overheid allang weet? Op het moment dat iemand z'n adres invult, kun je een tweede vraag overslaan. En een derde. En een vierde.
Alleen nog vragen wat de overheid niet weet
In de kern is de Quickscan een Lead Engine: een slim vragenlijstje dat zich aanpast aan wat je tot dan toe hebt geantwoord. Door die koppeling met de overheid werd dat ineens veel slimmer. Is het bouwjaar al bekend, dan slaan we die vraag over. Staat er 'kantoor', dan springt het lijstje meteen door naar de vragen die voor kantoren gelden.
We hebben gemeten dat we daarmee gemiddeld zo'n vier tot vijf vragen per pand overslaan. Een Quickscan die anders vijf minuten zou kosten, doe je nu in twee. Voor de bezoeker voelt het slim, alsof het systeem 'm kent. Wat eigenlijk ook zo is.
En toen, het rapport
Aan het eind van de scan rolt er een persoonlijk rapport uit, met precies de verplichte keuringen, certificaten en aanbevolen stappen voor dát ene pand. Geen standaard lijstje, maar iets op maat.
Edwin gebruikt dat rapport als startpunt van een gesprek, zodat hij meteen kan inzoomen op wat er voor díe klant speelt in plaats van eerst de basis nog eens door te nemen. Het rapport wordt automatisch gevuld met de antwoorden uit de scan én de gegevens van de overheid, en komt direct in z'n mailbox én in z'n klantenoverzicht terecht. Niks overtypen, niks kopiëren.
Waarom dit verhaal niet over Adalace gaat
Het gaat over Adalace, maar eigenlijk over hoe slim een gewone ondernemer kan worden als je openbare gegevens gewoon durft te gebruiken. Die overheidsgegevens zijn geen exotische, peperdure koppeling en geen toekomstmuziek. Het is een stukje techniek en een adresveld dat meeluistert.
Maar voor de bezoeker voelt het alsof 'ie iets bijzonders meemaakt. En daar gaat Forester OS over: slimme automatiseringen die ook voor de kleine ondernemer betaalbaar zijn, zonder een prijskaartje dat alleen grote bedrijven kunnen ophoesten.
Wil je het hele verhaal van Adalace lezen, dan kan dat bij de case. En heb je zelf een vragenlijstje of scan in je hoofd waarin openbare gegevens automatisch het werk zouden kunnen doen, dan zoek je iemand om mee te sparren. Bij dezen.
PS, voor Edwin: respect dat je vanaf het allereerste gesprek over de nieuwe site al wist wat je niét wilde. Dat soort opdrachtgevers maakt het werk leuk.
Tot morgen, Martijn